„. Rea byta córką GeiZiemi. przypisywano jej tę samą, co matce, płodną moc. R. Graves, Miły greckie. Warszawa 1974, s. 104.
my. W światopoglądzie takim, jak przedstawiany, pijaństwo miało charakter nabożny. Ku czci bogów organizowano zawody, igrzyska, przedstawienia teatralne, recytacje, ku czci bogów rywalizowano duchem i ciałem, dyskiem i wierszem. Konkurs piękności mężczyzn organizowano podczas Tezejów — uroczystości poświęconych herosowi TezeuSzowi. Rozmaite konkursy (zagadek, czuwania, a także picia) miały podłoże sakralne. Aleksander zorganizował agon. tj. uroczystość żałobną ku czci swego druha Kalanosa. Podczas tego agonu rozegrano konkurs pijaków, w którym wzięło udział trzydziestu pięciu zawodników. Pięciu spośród nich zmarło w trakcie zawodów, sześciu wkrótce potem, a w ich liczbie zdobywca pierwszego miejsca. W kulturze archaicznej, starożytnej wino nie należało — według dzisiejszej terminologii — wyłącznie do kategorii rozrywki, ale równocześnie także do kategorii świętości.
— Mam obowiązek i zarazem przyjemność przedstawić państwu... — powiada współczesny konferansjer. Ta formuła retoryczna znakomicie pasuje do starożytnego wina. Było ono jednocześnie napojem chłodzącym, orzeźwiającym, rozweselającym, upajającym, ale i mistycznie łączącym ze sferą bogów, z sacrum. Trudno nam dziś zrozumieć, że pijaństwo, rozpusta itp. mogły być objęte świętością. Jednakże nie ma tu błędu logicznego, choć nie musimy się zgadzać z przesłankami skoro człowiek był tworem boga, to wszelkie jego poczynania^ w tym uważane dziś za czysto fizjologiczne, były napiętnowane swego rodzaju zdolnością odwrotną — za ich pomocą „sławiono" odpowiedniego boga. ..wznoszono" się ku kreacyjnemu centrum, ku sacrum. Sen, picie wina. muzyka w sposób szczególny byiy „modlitwą".“(12)